DTP - Elektronsko izdavaštvo

DTP - Stono izdavaštvo

Global Economy pruža usluge elektronskog izdavaštva koje uključuje sve veće DTP programe koji se trenutno mogu naći na tržištu. Nudimo dizajn na stranim jezicima i usluge višejezičnog elektronskog izdavaštva (DTP) u širokom spektru jezika i pisanih sistema. Naš posvećeni tim za elektronsko izdavaštvo će vratiti prevedeni dokument u istom formatu i izgledu kao što nam je dostaviljen, tako da ga možete odmah koristiti ili štampati. Mi ćemo uvek poslati PDF ili EPS formate zajedno sa konačnim dokumentom radi lakšeg pregleda, a naš FTP server dozvoljava brz prenos konačnih dokumenata, isključujući time potebu za čekanjem da se kopija prosledi. Usluge elektronskog izdavaštva mogu biti od vitalnog značaja za prevodilački projekat. Mnogi prevodioci uključuju podešavanja grafika, formata, website izgleda, itd. Naš tim za elektronsko izdavaštvo je specijalizovan za visoko-kvalitetne, prevodilački usmerene usluge grafičkog dizajna, projekte lokalizacije teksta i grafike sa veoma brzim konvertovanjem.

 

Saznajte više o sledećim pojmovima koji se nalaze u tekstu:

Elektronsko izdavaštvo ... tekst preuzet sa wikipedia.org

Elektronsko izdavaštvo (engl. electronic publishing, e-publishing) je oblast koja se odnosi na digitalnu publikaciju elektronskih knjiga, magazina i članaka i razvoj digitalnih biblioteka i kataloga. U naučnom izdavaštvu se smatra da se naučni časopisi ubrzano zamenjuju elektronskim izdavaštvom. Takođe postaje uobičajena distribucija knjiga, magazina i novina putem tablet uređaja. Istraživanje tržišta ukazuje da će polovina cirkulacije svih magazina i novina biti putem digitalne distribucije do kraja 2015. godine i da će se polovina svih čitanja u SAD obavljati bez papira do 2015. Elektronsko izdavaštvo je uglavnom povezano sa distribucijom putem Interneta, ali postoje i elektronske publikacije kao što su CD/DVD enciklopedije za koje internet nije potreban. Elektronsko izdavaštvo je sve popularnije u delima fikcije kao i u naučnim člancima. Tim putem se čitaju knjige manje poznatih autora koji se smatraju neprofitabilnim kao i knjige koje se ne mogu naći u standardnim knjižarama.

 

Proces elektronskog izdavaštva

Proces elektronskog izdavanja sličan je tradicionalnom izdavaštvu ali se razlikuje od njega na dva načina: 1) on ne uključuje korišćenje ofset štampe da bi se dobio konačni proizvod i 2) izbegava distribuciju fizičkog proizvoda. Pošto je proizvod elektronski, može se distribuirati elektronski ili putem elektronskih prodavnica. Korisnik može da čita objavljeni sadržaj na veb-sajtu, preko aplikacije na tabletu ili u PDF formatu na kompjuteru. Prednost elektronskog izdavaštva je u korišćenju tri atributa digitalne tehnologije: XML tagova kojima se određuje sadržaj, style sheets kojima se definiše izgled sadržaja i metapodataka kojima se opisuje sadržaj za pretraživače. Postoje statistički podaci da elektronsko izdavaštvo omogućava veće rasprostiranje podataka. Mnogi časopisi imaju svoja onlajn izdanja a mnogi su u potpunosti prešli u elektronski oblik.

Akademsko izdavaštvo

Nakon slanja članka redakciji časopisa na razmatranje, može postojati kašnjenje u rasponu od nekoliko meseci do više od dve godine pre nego što je objavljen u časopisu, čineći časopise manje idealnim za širenje trenutnog istraživanja. U nekim oblastima kao što su astronomija i nekih delova fizike, uloga časopisa u širenju najnovijih istraživanja je uglavnom zamenjen predizdavaštvom kao što arXiv.org. Međutim, naučni časopisi i dalje igraju važnu ulogu u kontroli kvaliteta i uspostavljanja naučnih priznanja. U mnogim slučajevima, elektronski materijali pridodati arhivi predizdavaštva su i dalje namenjeni za eventualno objavljivanje u recenzijama stručnih časopisa. Postoje statistički dokazi da je elektronsko izdavaštvo obezbeđuje širu distribuciju broja časopisa, zadržavajući njihovu revizorski proces, osnovane elektronske verzije, ili čak u potpunosti prešao na elektronsku objavu.

Istorija

Projekat Gutemberg je prvi započeo epohu reprodukcije knjiga u elektronskom obliku. Majkl Hart je pokrenuo projekat Gutemberg devedesetih godina 20. veka. Ovaj projekat bio je veoma uspešan zahvaljujući činjenici da su knjige mogli svi lako da „skidaju“ bez obzira na softver i hardver koji poseduju. Projekat Gutemberg je i danas veoma popularan jer sadrži preko 20 hiljada dela na svim svetskim jezicima, koji mogu da se besplatno preuzmu. Pored projekta Gutemberg, postoji još nekoliko besplatnih elektronskih izvora knjiga, kao što su: digitalna biblioteka Persilvanijskog Univerziteta, Elektronski tekst centar Bibloteke Univerziteta u Virdžiniji i dr.

Prednosti elektronskog izdavaštva

Postoje mnogobrojne prednosti elektronskog izdavaštva u odnosu na tradicionalno izdavaštvo. Neke od njih su interaktivnost i povratna informacija od strane korisnika koji su sada u mogućnosti da sami menjaju i dopunjuju sadržaj. Postoji mogućnost postavljanja komentara ispod teksta, međusobna komunikacija među korisnicima i šansa da sami autori daju odgovore na sva pitanja čitalaca. Ovaj vid izdavaštva u skladu je sa savremenim načelima čoveka o zaštiti životne sredine. Veća je ušteda papira, samim tim sprečava se seča šuma, što je veliki preoblem današnjice. Još jedan važna prednost e-izdavaštva je i to što je mnogo jeftinije u odnosu na tradicionalan vid izdavaštva. Svim korisnicima je sadržaj dostupan na Internetu 24 časa dnevno. Takođe, autori mogu da ažuriraju svoje tekstove što omugućava brze izmene koje su korisnicima dostupne trenutno. Autori svakako imaju mogućnost da svoja dela štampaju i u tradicionalnoj formi kada smatraju da je njihov tekst kompletiran.

 

Grafički dizajn ... tekst preuzet sa wikipedia.org

Grafički dizajn je disciplina dizajna koja se bavi izradom štampanih rješenja što podrazumjeva prasku kombinovanja teksta i slike. U novijem značenju grafički dizajn uključuje grafičke produkcije prilagođene elektronskim medijima tj. Internetu ili televiziji i drugim.

1922. godine, termin "grafički dizajn" je u upotrebu uveo američki dizajner William Anthony Dwiggins. Među ostalim terminima koji se koriste u odnosu na disciplinu i profesiju su vizuelna komunikacija, te rijeđe komercijalna umjetnost.

Po definiciji poznatog grafičkog dizajnera F. H. K. Henriona, lik firme skup je svih predodžbi, pojmova, koji postoje i koji se stvaraju kod ljudi što dolaze u kontakt s dotičnom firmom. Budući da firma ili korporacija u svom sastavu ima niz objekata: fabrike, same proizvode, pisane materijale, vozila, uniforme i sl., a bavi se i propagandnom aktivnošću, o svemu tome stiču cjelokupne dojmove klijenti, zastupnici, financijeri, najšira javnost i vlastito osoblje.

Lik firme nastaje planiranim, koordiniranim i profesionalnim djelovanjem u oblikovanju pojedinih elemenata vizuelne prezentacije firme, koje je usklađeno sa čitavom koncepcijom marketinga. Lik firme predstavlja prije svega sistematiziranje i kontroliranje nastupa poduzeća u javnosti. U tom smislu, osnovu lika firme predstavlja priručnik za njegovo provođenje (manual lika firme), koji sadrži standarde primjene elemenata vizuelne prezentacije za svaki konkretan i pretpostavljeni slučaj. U organizacionom i pravnom pogledu poželjno je da priručnik lika firme ima karakter osnovnih normativnih akata poduzeća.

Nadalje, jednu od osnovnih karakteristika realizacije lika firme predstavlja kontinuiranost djelatnosti na uspostavljanju tog lika. U tom smislu i priručnik lika firme treba shvatiti kao dinamički, a ne statički i zaokruženi sistem, tj. kao priručnik koji se stalno upotpunjuje, izmjenjuje i usavršava. Ovo usavršavanje mora biti programirano i terminski, kadrovski i organizaciono planirano.

Prednost lika firme jest u ekonomičnosti nastupa na tržištu. Naime, efekti svake marketinške akcije koja je podređena osnovnoj koncepciji lika firme kumuliraju se (zbrajaju), što u slučaju provedbe akcije marketinga bez koncepcije lika firme nije slučaj. Praktički, svaka se ekonomsko-propagandna akcija ili druga marketinška akcija u javnosti gubi nedugo nakon prestanka njezinog provođenja i djelovanja. Niz međusobno nekoordiniranih akcija ne ostavlja željeni efekt.

Bitno je uočiti dvije važne postavke lika firme:

  • radi se o sređenom sistemu vizuelne prezentacije poduzeća,
  • radi se o prikazu poduzeća u javnosti, dakle, konačni ciljevi nisu likovni atributi lika firme, nego način na koji likovni elementi djeluju na stvaranje prikazivanja. Ova djelatnost na relaciji lika firme dovodi u situaciju direktnog spajanja djelatnosti grafičkog dizajna i socio-psiholoških istraživanja.

Utvrđivanje opsega lika firme predstavlja jednu od preliminiranih faza realizacije. Opseg djelovanja na izradi lika firme zavisi od slučaja do slučaja, odnosno od konkretne situacije, specifičnosti poduzeća, njegove pozicije u široj i profesionalnoj javnosti itd.

Zbog toga u ovakvom tekstu može biti globalno određen opseg na nivou modela.

Osnovni principi identifikacije (vizuelne kostante)

Sljedeće osnovne likovne elemente možemo izdvojiti kao one koje nalazimo u najvećem broju modela stvaranja lika firme:

  1. Naziv firme – izbor naziva od kritičnog je značenja za poduzeće, jer naziv ima karakter signuma, kojim se čitavo poduzeće u svim vizuelnim i verbalnim komunikacionim situacijama objašnjava. Osim osnovnih parametra naziva firme, koje on mora zadovoljiti (jasnoća, čitljivost, informativnost, adekvatnost, asocijativnost itd.), naziv mora biti usklađen s elementima marketinga (ekonomska propaganda, sales promotions, public relations i sl.),
  2. Zaštitni znak firme – takođe mora biti usklađen sa osnovnim intenzijama reprezentativnosti, jasnoće, atraktivnosti, jednostavnosti, mogućnostima aplikacije itd., uključujući njegove varijacije (pozitiv-negativ boje, veličine itd.),
  3. Boje firme moraju biti unaprijed programirane u svim svojim varijantama intenziteta, tonova i karaktera. Boje mogu imati i funkciju koda, bilo da globalno reprezentiraju karakter poduzeća, bilo da postoji koloristički kod označavanja pojedinih pogona, odjela i poduzeća u kombinatu,
  4. Logotip – predstavlja stilizirana slova naziva poduzeća ili njegove skraćenice; često zamjenjuje zaštitni znak, ali to ne mora biti, nego se sa zaštitnim znakom može upotpunjavati,
  5. Lettering – predstavlja karakterističan tip slovnih znakova (tipografija) koji se u okviru kreiranja lika firme odabire iz postojećih tipografskih modela. Pored karakterističnosti (koja od velikih firmi rezultira konstrukcijom i posebnom tipografijom), treba odabrati i takav tipografski repertoar koji se lagano nalazi u različitim reproduktivnim sistemima (mašinski slog, letraset sistem i slično),
  6. Sistem prijeloma osnovnih dokumenata, sredstava ekonomske propagande, sistem layouta (izložbenih postavi) – nasuprot prethodnim elementima koji predstavljaju vizuelne kostante lika firme, ovdje se radi o prostornoj organizaciji tih kostanti.

 

 

PDF format ... tekst preuzet sa wikipedia.org

Portable Document Format (skraćeno: PDF) je format zapisa dokumenata kojeg je kreirala američka firma Adobe Systems 1993. godine. Koristi se za zapis dvodimenzionalnih dokumenata nezavisno o uređaju i rezoluciji ispisa.

Svaki PDF-dokument sadrži kompletan opis dokumenta, uključujući slike, tekst, vektorsku grafiku, rasterske slike, te može sadržavati i fontove potrebne za prikaz teksta. Za prikaz PDF-dokumenata potrebno je imati odgovarajuće programe za računalu, koji su besplatni i mogu se naći preko Interneta.

Format je zasnovan na jeziku PostScript. Može se prepoznati po tome što su prva četiri bitaa uvijek PDF. Ime dokumenta (datoteke) obično završava s ekstenzijom.pdf.

Oznaka Page white acrobat.png (PDF) iza linka u Wikipediji označava da je riječ o linku na dokument koji je u formatu PDF.

 

FTP ... tekst preuzet sa wikipedia.org

FTP (engl. File transfer protocol – protokol za prenos datoteka) je najčešće korišćen protokol za prenos podataka između dva računara na mreži. FTP koristi TCP/IP za mrežnu komunikaciju, što omogućava da bude pouzdan i sesijski orijentisan.

FTP veza se uspostavlja na zahtjev klijentskog računara prema serverskom računaru. Klijentski računar mora da posjeduje program koji implementira FTP protokol (tzv. FTP klijent), a serverski računar mora da posjeduje program koji prihvata konekcije na standardnom FTP portu i takođe razumije komande protokola FTP (tzv. FTP server ili FTP demon). Kada se veza uspostavi, klijentski program šalje korisničke komande serverskom programu, koji ih obavlja i šalje odgovor. Taj odgovor može biti poruka da je komanda uspješno obavljena, datoteka koja je zahtijevana ili poruka o grešci.

FTP komande

Kada FTP klijent uputi komandu FTP serveru, FTP server odgovara trocifrenim brojem, koji predstavlja kod odgovora. Kodovi su određeni FTP standardom i koriste se radi brže razmjene podataka, a klijentski programi najčešće interpretiraju ovu poruku za korisnika na jezik razumljiv ljudima. Na osnovu odgovora korisnik zna da li se komanda izvršila uspješno i kako da nastavi rad.

FTP klijenti

Programi koji implementiraju FTP protokol i dozvoljavaju krajnjem korisniku da uspostavi konekciju i vrši razmjenu datoteka sa udaljenim računarima se zovu FTP klijenti. U početku razvoja Internet tehnologije, ovi programi su bili vrlo prosti i dozvoljavali su samo direktan unos FTP komandi. Vremenom uz razvoj grafičkih interfejsa ovi programi su postali komforniji za rad i krajnji korisnik ne mora da zna komande da bi koristio protokol, nego sistemom prozora i menija zadaje zahtjeve. Na tržištu se nalazi mnoštvo komercijalnih kao i besplatnih programa, a najčešće dolaze i uz sam operativni sistem.

 

Prevođenje teksta ... tekst preuzet sa wikipedia.org

Prevođenje ili translacija podrazumeva radnju koja započinje razumevanjem značenja teksta ili govora na jednom jeziku („polazni jezik“), a završava se pisanjem teksta ili govorenjem rečenica s jednakim značenjem na drugom jeziku („ciljni jezik“).

Rezultat ove radnje naziva se prevedeni tekst ili prevod. Ako se sa polaznog jezika prevodi govor, u pitanju je usmeno prevođenje, a ako se prevodi tekst, prevođenje je pismeno. Usmeno prevođenje može biti istovremeno (simultano), ako se govor prevodi u isto vreme dok se sluša, i uzastopno (konsekutivno), ako se prvo čuje deo govora, pa se prevede. Disciplina koja sistematski proučava teoriju, opis i primenu prevođenja naziva se traduktologija.

Dok je usmeno prevođenje nesumnjivo postojalo i pre pojave pisma, pismeno prevođenje je nastalo tek nakon pojave pisane književnosti. Postoje delimični prevodi Epa o Gilgamešu na tadašnje jezike Bliskog istoka nastali oko 2000. p. n. e.

Kako prevođenje traje dugo, od četrdesetih godina dvadesetog veka pokušava se naći način za automatizovanje prevođenja korišćenjem mašina (mašinsko prevođenje) ili za mehaničko pružanje pomoći prevodiocu (prevod potpomognut programom). Pojava interneta omogućila je stvaranje svetskog tržišta prevodilačkih usluga i omogućila je lako lokalizovanje jezika.