Misija i vizija

Misija

Vrhunskim profesionalnim iskustvom u području međunarodnog marketingu i komunikacije, Global Economy podstiče uspešan razvoj nacionalnih i međunarodnih kompanija u zemlji i inostranstvu. Garantujemo profesionalan nastup i pristup klijentima na globalnim tržištima i podržavamo naše klijente kod zasnivanja dugotrajne saradnje sa uspešnim preduzećima iz njihove oblasti poslovanja.


Vizija

Kao vodeća kompanija za međunarodnu komunikaciju, Global Economy osvaja nova tržišta i svim partnerima omogućava da maksimalno iskoriste potencijale svog poslovanja. Ne samo da uvodimo nove usluge i navike u preduzeća nego ih i predviđamo. Mi smo sinonim za internacionalni biznis i kompaniju koja diktira nove trendove u poslovanju bez granica.



Saznajte više o sledećim pojmovima koji se nalaze u tekstu:

Marketing... tekst preuzet sa wikipedia.org

Marketing tradicionalno predstavlja zbir aktivnosti koje su upotrebljene u cilju usmeravanja tokova proizvoda i usluga od proizvođača prema potrošaču (korisniku, kupcu, klijentu).

Marketing se može predstaviti kroz proces od četiri koraka, koji počinje analizom i definisanjem „univerzuma“ potencijalnih korisnika ili kupaca. Posle prve faze marketinškog procesa sledi proces skretanja pažnje (en: Attention, Awareness) korisnika koji su spremni na kupovinu, iz „univerzuma“ ciljane populacije. U trećoj fazi sistemski se utiče na potencijalne korisnike da se zainteresuju i prihvate (želja - postojeće koncepte ili ponude, koje su kreirane na osnovu marketinških aktivnosti organizacije. Konačno, uspeh prethodne tri faze trebalo bi da dovede do prelaska potencijalnih kupaca u „prave“ kupce putem aktivnosti koje se sprovode da bi potencijalni korisnici obavili željenu akciju - kupovina, poziv, skidanje dokumenata, pretplata, članstvo, prodaja, itd.

Predstavljeni proces od četiri koraka (PIŽA - pažnja, interesovanje, želja, akcija; en: AIDA - Attention, Interest, Desire, Action), koji se obično odnosi na početak marketinškog procesa za neki proizvod, uslugu, ili organizaciju. Većina aktuelnih marketinških procesa u organizacijama odnosi se na zadatak zadržavanja stalnih klijenata kroz aktivnosti kreiranja odnosa s klijentima, poboljšanje korisničkog servisa, bolje predstavljanje prednosti proizvoda i usluga, itd.

Komunikacija ... tekst preuzet sa wikipedia.org

Komunikacija (lat. communicatio) predstavlja čin prenošenja razumljive informacije. Komunikacija zahteva pošiljaoca, poruku i primaoca. Komunikacija je važna aktivnost koju čak i nesvesno sprovodimo u svakom trenutku našeg svakodnevnog života. Često nismo ni svesni da kao individue, komuniciramo sa određenom pojavom ili sa više njih u isto vreme. Mnogi aspekti savremene komunikacije se danas podrazumevaju, jer su postali prirodna aktivnost u našim dnevnim navikama.

Prenos informacija kao najčešći oblik savremene komunikacije, može se, kako u istoriji, tako i danas odvijati:u prostoru, pri čemu je potrebno maksimalno smanjiti vreme potrebno: 

- za prenos određene infornacije
- u vremenu, o čemu svedoče trajni zapisi

I ako ima dugu istoriju, praktično od postanka sveta, savremena komunikacija ostvaruje tri osnovna načina:

govornim metodama koje koriste živu reč
- u pisanoj formi, koja koristi znakove i simbole, kao što su na primer slova alfabeta (što predstavlja grafičke komunikacije )
- vizuelnim efektima, gde se takođe koriste znakovi i simboli, koji su osmišljeni kao pridruživanje jedne ili više reči posmatranom objektu.

Poruke koje se šalju putem komuniciranja, mogu imati različite namene u zavisnosti od potreba individue ili organizacije, koja komunicira. Ove poruke se koriste da informišu, upitaju, stimulišu, podstaknu, nagovore, utiču, pruže znanje ili da zabave. Stoga način na koji se ostvaruje komunikacija – kreiranje i slanje poruke, najčešće zavisi od nekoliko glavnih činilaca:

- Situacije
- Prirode (sadržaja) poruke
- Broja ljudi kojima je poruka namenjena, što je posebno značajno

 

Kompanija... tekst preuzet sa wikipedia.org

Kompanija ili Preduzeće je pravno lice koje obavlja delatnost u cilju sticanja dobiti. Naziva se još i firma, kompanija ili korporacija.

Vrste

Preduzeća, u zavisnosti od osnivača, mogu biti javna i privatna. Javna preduzeća osniva država ili jedinica lokalne samouprave radi obavljanja delatnosti od opšteg interesa. Privatno preduzeće može osnovati svako fizičko lice i pravno lice.

Pravne forme preduzeća su:

ortačko društvo;
komanditno društvo;
društvo sa ograničenom odgovornošću;
akcionarsko društvo.

Funkcije

Ciljna funkcija prduezeća je dobit (profit). Ovo karakteriše sve pravne forme preduzeća. Preduzećima koja obavljaju delatnost od opšteg interesa svojstveno je da, pored ove ciljne funkcije, mogu imati i sekundarnu ciljnu funkciju. Ona se sastoji u zadovoljavanju potreba korisnika usluga iz obavljanja ove delatnosti. Nije isključeno da se preduzeća osnivaju radi uštede troškova svojim osnivačima, bez obzira na to što Zakon o preduzećima izričito ne predvića. U pitanju su: istraživanja tržišta, istraživanja nalazišta određenih rudnih sirovina, obavljanje određenih zajedničkih funkcija i slično.

Preduzeća organizuju proizvodnju, nude na tržištima određene količine roba (gotovih proizvoda), nastojeći da maksimiziraju svoje dobiti. Kada odlučuju o proizvodnji i ponudi, preduzeća nastoje da svoje prozvode (usluge) prodaju po takvim cenama, kako bi pokrili cene koštanja (odnos ukupnih troškova proizvodnje i prometa po jedinici proizvoda) i ostvarili određeni iznos dobiti (na primer, u vrednosti 10% cene koštanja). Preduzeća se uzdržavaju od smanjivanja cena, jer to mogu uraditi i konkurenti. Tima mogu više izgubiti nego dobiti. Ovakvo ponašanje preduzeća svojstveno je privredama sa izraženom konkurencijom i bez značajnih inflatornih i monopolističkih tendencija.

Obeležja

Osnovna obeležja preduzeća su:

- preduzeće ima svoju ekonomiju;
- ekonomiju ostvaruje u okruženju sa kojim je u permanentnoj komunikaciji;
- preduzeće je složen, dinamički, ekonomski sistem;
- preduzeće je poslovno-finansijski entitet, te se kao takav rukovodi, pre svega, poslovno-finansijskim ciljevima;
- procesima i pojavama u preduzeću upravlja kompetentan menadžment.

 

Tržište ... tekst preuzet sa wikipedia.org

Tržište čine svi odnosi ponude i tražnje koji se uspostavljaju radi razmene roba i usluga u određeno vreme i na određenom mestu. Ponuda je količina određene robe koja se u određeno vreme, na određenom mestu i po određenoj ceni nudi kupcima. Tražnja je određena količina novca kojom se kupuje određena vrsta robe.

Društveno ekonomski odnosi između kupaca i prodavaca uspostavljaju se na tržištu, putem razmene. Značaj tržišta raste sa razvojem robne proizvodnje i danas je život nezamisliv bez tržišta. Razmena je faza društvene proizvodnje u kojoj se uspostavljaju odnosi između privrednih subjekata. Roba prelazi iz ruku proizvođača u ruke potrošača. Pojavni oblici razmene su naturalna razmena-trampa i robno-novčana razmena.